Anılar bölümün giriş sayfasına dönmek için tıklayın...

İŞTE SONUÇ

tatürk, Mudanya yolu ile Bursa'ya gidiyordu. Kalabalık bir halk kütlesi iskelede etrafını çevirmiş bulunmakta idi. Bir kadının, elinde bir kâğıtla Atatürk'e yaklaştığı görüldü. Zayıf bir kadındı. Ata'nın yolunu keserek titrek bir sesle:
- Beni tanıdın mı oğul? dedi... Ben sizin Selanik'te komşunuzdum. Bir oğlum var: Devlet Demir Yolları'na girmek istiyor. Siz onu alsınlar dediniz. Fakat Müdür dinlemedi. Oğlumu yine işe almamış... Ne olur bir kere de siz söyleyiniz.
Atatürk'ün çelik bakışlı gözleri samimiyetle parladı. Elleriyle geniş jestler yaparak ve yüksek sesle:
- Oğlunu almadılar mı? dedi. Ben salık verdiğim halde mi almadılar? Ne kadar iyi olmuş... Çok iyi yapmışlar... İşte Cumhuriyet böyle anlaşılacak...
Kadın kalabalığın içinde kaybolmuştu. Ve Atatürk adeta kendinden geçercesine dolu bir sesle:

- İşte Cumhuriyetten beklediğimiz sonuç... diyordu.

Hulusi KÖYMEN

Kaynak: Uludağ Dergisi, 1941

 

İÇİNDEKİLER
» Önsöz
» Hayatı
» Fotoğrafları
» Anıları
» Nutuk ve Demeçleri
» Ardından Söylenenler
» Mektupları
» Devrimleri
» İlkeleri
» Teşekkür
» Kaynakça
» İletişim
» Site İçi Arama
» Metin Sürümü

 
 
 
   


  Özgün Tasarım ve Araştırma: Rasim TEMUR
  İsim Hakkı ve Barındırma: Cenk KEYLAN - 3C1B Telekom

© 1999-2012 Atatürkiye.com